(Izvor: wikepedia) 

Glagoljica je staroslavensko pismo nastalo sredinom 9. vijeka koje se u npr. u hrvatskim krajevima zadržalo sve do 19. vijeka. Već početkom 16. vijeka sve je više potiskuje latinica. Autorima ovog pisma smatraju se braća Ćiril i Metodija, bizantski redovnici iz Soluna. Ćiril (pravim imenom Konstantin) je na osnovu jezika makedonskih Slavena iz okoline Soluna sastavio prilagođeno pismo i prevodio crkvene knjige.

Glagoljica ima oko 40 slova, ovisno o kojoj je verziji riječ.

Najpoznatiji domaći glagoljaški spomenik, Bašćanska ploča, pokazuje umjerenu oblost, no uglata glagoljica je specifični hrvatski oblik glagoljice. Javlja se u Hrvatskoj počevši od 12. vijeka, najčešća je u primorskim krajevima (Istra, Hrvatsko Primorje, Dalmacija, zadarski i kvarnerska ostrva, prije svega Krk, Cres i Lošinj), ali se nalazi i u unutrašnjosti Like i Krbave, sve do Kupe, čak do Međimurja i slovenskih krajeva.

Prva knjiga štampana tim pismom je Misal po zakonu rimskoga dvora (Missale Romanum Glagolitice) iz 1483 za koji se sa sigurnošću može reći da je tiskan u Kosinju, u Lici.

Uglasta

OBLA